นิทานก่อนนอน เรื่อง ดาวดวงเล็กกับเด็กชายผู้หลงทาง
🌙 นิทานก่อนนอน: ดาวดวงเล็กกับเด็กชายผู้หลงทาง
ในหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง มีเด็กชายชื่อว่า ต้นกล้า เขาเป็นเด็กที่ชอบมองท้องฟ้ายามค่ำคืนมากที่สุด ทุกคืนก่อนนอนเขาจะเปิดหน้าต่าง แล้วนั่งดูดาวระยิบระยับบนฟ้า
คืนหนึ่ง ท้องฟ้ามืดสนิทกว่าทุกวัน ดาวหลายดวงถูกเมฆบัง เหลือเพียง ดาวดวงเล็ก ๆ ดวงหนึ่ง ที่ยังส่องแสงอยู่
ต้นกล้าจึงพูดเบา ๆ “ดาวน้อยเอ๋ย วันนี้เธอดูเหงาจังเลย”
ทันใดนั้น ดาวดวงเล็กก็เปล่งแสงวูบหนึ่ง แล้วมีเสียงใส ๆ ลอยลงมา
“ฉันไม่ได้เหงาหรอก แต่ฉันกำลังหาทางกลับบ้านอยู่”
ต้นกล้าตกใจเล็กน้อย แต่ก็ยิ้มให้ท้องฟ้า “ดาวก็หลงทางได้ด้วยเหรอ”
ดาวน้อยตอบ “บางครั้งลมบนฟ้าพัดแรง ทำให้ฉันลอยออกจากกลุ่มดาวของฉัน แต่ไม่เป็นไรหรอก แค่มีใครสักคนมองเห็นแสงของฉัน ฉันก็ไม่กลัว”
ต้นกล้านั่งมองดาวดวงนั้นเงียบ ๆ อยู่พักใหญ่ แล้วพูดว่า
“งั้นคืนนี้ ฉันจะนั่งเป็นเพื่อนเธอเอง”
ดาวดวงเล็กส่องแสงสว่างขึ้นเล็กน้อย ราวกับกำลังยิ้ม
ไม่นาน เมฆก็เริ่มลอยออกไป ดาวดวงอื่น ๆ ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าอีกครั้ง
“ฉันเห็นบ้านแล้ว!” ดาวน้อยพูดอย่างดีใจ “ขอบคุณนะต้นกล้า”
ก่อนที่แสงของดาวจะเล็กลงและกลับไปอยู่กับกลุ่มดาวเหมือนเดิม
ต้นกล้ายิ้ม แล้วกระซิบกับตัวเองเบา ๆ
“ฝันดีนะ ดาวน้อย”
คืนนั้น เด็กชายหลับสนิท พร้อมกับความคิดว่า บางครั้ง การเป็นเพื่อนกับใครสักคน แม้เพียงชั่วครู่ ก็ทำให้โลกทั้งใบสว่างขึ้นได้
🌟 แล้วท้องฟ้าคืนนั้น ก็เต็มไปด้วยดาวอีกครั้ง
จบแล้ว… ฝันดีนะครับ 🌙
